Posted by Наврӯз ҷашни оғози баҳор, эҳёи табиат ва навсозии зиндагӣ мебошад. Бо фарорасии ин ҷашни фархунда мардум ба тозагии муҳити зист, ободонии хонаю маҳалла, ниҳолшинонӣ ва корҳои созандагӣ рӯ меоранд. Ин амалҳо на танҳо рамзи эҳтиром ба табиат, балки нишонаи фарҳанги баланд ва масъулияти шаҳрвандӣ низ мебошанд.
Дар шароити истиқлоли давлатӣ, Наврӯз ҳамчун ҷашни миллӣ бо шукуҳу шаҳомати хосса таҷлил мегардад. Бо ташаббус ва талошҳои Пешвои миллат ин ҷашни куҳанбунёд дар арсаи байналмилалӣ мақоми баланд касб намуда, ҳамчун мероси фарҳангии башарият аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ эътироф гардид. Имрӯз Наврӯз дар бисёр кишварҳои ҷаҳон таҷлил шуда, ҳамчун рамзи дӯстӣ, сулҳ ва ҳамдигарфаҳмии халқҳо шинохта мешавад.
Ҳамзамон, Наврӯз барои таҳкими худшиносии миллӣ ва бедории ҳисси ифтихори ватандорӣ нақши муҳим мебозад. Ин ҷашн моро ба гузаштаҳои пурифтихори миллат, ба арзишҳои маънавии аҷдод ва ба рисолати таърихии худ ҳамчун ворисони тамаддуни куҳан ҳидоят менамояд.
Дар ин раванд ҳар як фарди ҷомеа вазифадор аст, ки мероси гаронбаҳои фарҳангии миллатро эҳтиром намояд ва барои нигоҳдориву рушди он саҳм гузорад. Зеро танҳо бо чунин муносибат мо метавонем ҳувияти миллии худро ҳифз намуда, онро ба наслҳои оянда ба таври арзанда мерос гузорем.
Ҳамзамон, дар шароити ҷаҳонишавии фарҳангҳо ҳифзи арзишҳои миллӣ ва таҳкими худшиносии миллӣ аҳамияти боз ҳам бештар пайдо мекунад. Миллате, ки таърихи худро эҳтиром мекунад ва фарҳанги худро ҳифз менамояд, метавонад дар ҷомеаи ҷаҳонӣ мавқеи устувор дошта бошад.
Ҷашни Наврӯз дар ҳамин раванд ҳамчун мактаби бузурги ахлоқ ва фарҳанг хизмат мекунад. Он мардумро ба ҳамдигарфаҳмӣ, меҳрубонӣ, эҳтиром ба арзишҳои инсонӣ ва ҳамбастагӣ даъват менамояд. Маҳз ҳамин паҳлуҳои инсондӯстонаи Наврӯз онро ба яке аз арзишмандтарин меросҳои фарҳангии башарият табдил додаанд.
Бо назардошти ҳамаи ин, метавон гуфт, ки Наврӯз ҷашни суннатӣ, рамзи эҳёи фарҳанг, худшиносии миллӣ ва пайванди наслҳо мебошад. Ин ҷашн моро водор месозад, ки ба гузашта бо ифтихор назар кунем, имрӯзро бо масъулият бунёд намоем ва ояндаро бо умеди нек пешвоз гирем.
Дар фарҷом метавон таъкид намуд, ки Наврӯз ҳамчун мероси гаронбаҳои фарҳанги миллӣ на танҳо гузашта ва имрӯз, балки ояндаи миллати моро низ ба ҳам мепайвандад. Ҳифз ва гиромидошти ин ҷашни куҳанбунёд, омӯзиши амиқи арзишҳои он ва интиқоли ин мероси бебаҳо ба наслҳои оянда вазифаи муқаддаси ҳар як фарди ҷомеа мебошад.
Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид менамоянд, мо вазифадорем, ки дар баробари ифтихор кардан аз мероси оламшумули аҷдоди худ онро омӯзем, идома диҳем ва ҳамчун ганҷинаи бебаҳои ҳувиятсоз ба наслҳои оянда мерос гузорем.
Сардори Шуъбаи коргузорӣ ва назорати
Суди иқтисодии вилояти Суғд Сайдуллои П.Ҳ.